سجــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرو

چین در بندپی

 

دیر بازیست که کشور ما به درد ورود بی رویه ی کالاهای چینی مبتلا گشته

است و کمتر کسی به این موضوع واقع بینانه نگریسته. این کالاها هرچند با

کیفیت ها و تنوع مختلفی وارد بازار ایران می شوند ولی آنچه بیشتر از همه

توجه انسان را جلب می کند ورود به قول معروف ( از شیر مرغ تا جون آدمیزاد)

این محصولاته که تا چند وقت پیش در همین دیار به وفور تولید می شد. یادمه

پدر بزرگ (خدابیامرزم) قاشق های مورد استفاده رو با دست های هنرمندش

می ساخت که با اسم با مسمای ( کچــه ) معروف بود. حال بر ما لازم است که

بیشتر به محصولات وطن اهمیت بدهیم تا فرش کاشان و زیره کرمان و گلاب

قمصر و زعفران مشهد از راه چین برایمان صادر نشود.

[ ۱۳٩٠/٥/٢٩ ] [ ٢:٥٩ ‎ب.ظ ] [ سجرو ] [ نظرات () ]

انتخاب رشته

 

دوستانی که مایلند براشون انتخاب رشته صورت بگیره

درصدها - نمره کل- رتبه های زیر مجموعه و علایقشونو

تو قسمت نظرات به صورت خصوصی برای من ارسال کنند

تا در کمتر از 24 ساعت براشون انتخاب رشته بشه

[ ۱۳٩٠/٥/۱٦ ] [ ٤:٤٢ ‎ب.ظ ] [ سجرو ] [ نظرات () ]

افتخار آفرینی از نوع فیروزجائی

 

 

 

 

 

 

 

 وقتی نفرات کنکور سراسری رو اعلام کردند باز هم افتخار آفرینی دیار

بندپی منو یاد گذشته انداخت.بعد از پانزده سال باز هم این جوان فیروزجائی 

( عبــدالله عباســی فیروزجــاه) نام فیروزجاه رو در ایران مطرحتر کرد.

سال 75 بود که خانم ها منیره فرضی شوب (نفر اول) و معصومه شمس تبار

کامی (نفر سوم) در رشته انسانی نام بندپی رو آنتن بردند هر چند همون

سال ها درخشش جوانان بندپی ای همه رو انگشت به دهن گذاشته بود حتی

استادهای دانشگاه ها متحیر بودند که این جوانان چطوری با نداشتن امکانات

به دانشگاه ها راه پیدا می کنند .یادمه اون روزها آوردن رتبه های زیر صد

برای بچه ها مثل آب خوردن بود :

آقای جانشکر ( 9 منطقه 2).........وکیل پایه یک دادگستری

""  علی ادبی (16) .........قاضی

""   امین پاشاه امیری (29) .......... دانشجوی دکترای حقوق در آلمان

""  مرتضی موسوی (؟؟؟؟) قاضی

""  ربیع مهرعلی تبار (48) .........قاضی

""  نظرعلی ادبی  (47) وکیل در گلوگاه (گلیا)

""  همایون محسن تبار  (90).........قاضی ...

(قصذم از این لیست ذکر قبولشدگان کنکور نیست فقط محض یادآوری معروض

داشتم . واز باقی دوستان پوزش می طلبم)

اون سالی که دانشکده علوم قضایی قبول شدم انگار به یک دانشگاه

فیروزجایی راه یافته بوذم . این چه خاصیتی است که خدا در سرزمین بندپی

قرار داده نمی دانم ولی آنقدر می دانم که خیلی ها حسرت چنین جایی را

می خورند و خیلی از ماها ناشکری می کنیم

(قدر زر زرگر بداند ، قدر جوهر جوهری)

اما در آخر یک هشدار به مسوولان بندپی که به این مقوله فکر کنند چرا این

جوونها با این همه استعداد و هوش بالا در جامعه به اندازه ی موفقیت اولیه

که کسب کردند کارشان تداوم شایسته را ندارد و نوار موفقیتشان قطع

می شود!!!؟؟؟ 

 

[ ۱۳٩٠/٥/۱٢ ] [ ٩:٢٢ ‎ب.ظ ] [ سجرو ] [ نظرات () ]