گلم بَزه دار

به دست خود درختی می نشانم             

به پایش جوی آبی می کشانم

کمی تخم چمن بر روی خاکش                     

برای یادگاری می فشانم

درختم کم کم آرد برگ و باری                

بسازد بر سر خود شاخساری

چمن روید در آنجا سبز و خرم                   

شود زیر درختم سبزه زاری  

به تابستان که گرما رو نماید                 

درختم چتر خود را می گشاید

خنک می سازد آنجا را ز سایه                     

دل هر رهگذر را می رباید

به پایش خسته ای بی حال و بی تاب      

میان روز گرمی می رود خواب

شود بیدار و گوید : ای که اینجا               

درختی کاشتی روح تو شاداب

گِلِم بزه دار - ییلاق چلیاسر - بندپی شرقی بابل 

/ 2 نظر / 14 بازدید
**علي**

سلام ضمانت دل ما را کسي نمي خواهد عيان زچهره ي ما دردهاي ناپيداست .. .. .. عکس زیبا بود چه شهر خاطره انگیزی بود بروزم

مرضیه

آخییییییییییییی یادش بخیر